- Διαφήμιση -
Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά
Η υπόθεση με τη σκανδαλώδη συμπεριφορά του αποπεμφθέντος υφυπουργού Λάζαρου Τσαβδαρίδη δεν κρίνεται μόνο από το αν τηρήθηκαν οι τυπικοί κανόνες μιας αθλητικής παρασπονδίας. Κρίνεται κυρίως από το τι θεωρούμε δίκαιο, τι μήνυμα στέλνουμε στα παιδιά μας και ποια συμπεριφορά περιμένουμε από όσους ασκούν εξουσία.
Πέρα από τις εν λόγω καταγγελίες, ο τέως υφυπουργός χειρίστηκε με τον πιο ανάξιο τρόπο το θέμα και ψέμα στο ψέμα τα έκανε χειρότερα. Εφερε την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό σε δύσκολη θέση αναγκάζοντάς τον να τον διώξει από την κυβέρνηση, προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα σε μια έτσι κι αλλιώς δύσκολη περίοδο.
Η διερεύνηση της υπόθεσης πέρα από τα προφανή οφείλει να απαντήσει με στοιχεία, όχι με υπαινιγμούς, ούτε με πρόωρες καταδίκες. Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη παθογένεια που ενοχλεί και δεν χρειάζεται δικαστική απόφαση για να την κατανοήσουμε. Είναι η κουτοπόνηρη αντίληψη ότι πάντα υπάρχει μια μικρή παράκαμψη, μια γνωριμία, μια εγγραφή, μια «διευκόλυνση» που θα ανοίξει τον δρόμο.
-- Διαφήμιση --
Πολλοί γονείς στο όνομα της αγάπης για τα παιδιά τους καταλήγουν να τους προσφέρουν το χειρότερο μάθημα. Οι κανόνες ισχύουν για τους άλλους, ενώ για… εμάς υπάρχει πάντοτε μια εξαίρεση. Μόνο που τα παιδιά δεν μαθαίνουν από τις διαβεβαιώσεις μας, μαθαίνουν από τις πράξεις μας, το παράδειγμα. Δεν τους διδάσκεις προσπάθεια όταν αναζητάς συντομεύσεις. Δεν τους μιλάς για αγώνα όταν ψάχνεις τρόπο να αποφύγεις τον κόπο και δεν τους ζητάς να σέβονται τους κανόνες όταν οι ίδιοι τους αντιμετωπίζουν σαν εμπόδιο που πρέπει να παρακαμφθεί.
Η πραγματική ζημιά δεν μετριέται σε μόρια, αλλά στην εμπιστοσύνη που χάνεται και στην ιδέα ότι η αδικία είναι απλώς μια «εξυπνάδα» που δεν αποκαλύφθηκε. Αυτό ισχύει για όλους, αλλά για έναν πολιτικό το μέτρο είναι αυστηρότερο. Η ιδιότητα δεν αποδεικνύει ενοχή, αυξάνει όμως την υποχρέωση για καθαρές απαντήσεις και πλήρη διαφάνεια. Αν για κάθε πολίτη η καταστρατήγηση των κανόνων είναι σοβαρή υπόθεση, για εκείνον που νομοθετεί και εκπροσωπεί την πολιτεία είναι ασυγχώρητο θεσμικό ολίσθημα βαρύτερης απαξίας.
Ο πολιτικός οφείλει όχι μόνο να είναι τίμιος, αλλά και να αποφεύγει κάθε συμπεριφορά που εύλογα δημιουργεί την αντίθετη εντύπωση. Οσο θα πλησιάζει η ώρα των εκλογών είναι βέβαιο ότι θα έχουμε ανάλογες, ίσως και χειρότερες αποκαλύψεις, καθώς η μάχη του σταυρού πυροδοτεί τον εσωκομματικό πόλεμο που είναι αδυσώπητος.
Για να είμαστε δίκαιοι, η κατάχρηση εξουσίας ή η αλαζονεία δεν εμφανίζονται μόνο στην πολιτική, αλλά και σε όποιους πιστεύουν ότι έχουν δύναμη. Φυτρώνει εκεί που κάποιος πιστεύει πως η θέση, το όνομα ή οι γνωριμίες του τον απαλλάσσουν από όσα δεσμεύουν τους υπόλοιπους. Οταν αυτό το παράδειγμα φτάσει στο σπίτι, η «εξυπηρέτηση» γίνεται οικογενειακή παιδαγωγική διαδικασία και προκαλεί τεράστια ζημιά.
Στο τέλος το ερώτημα δεν είναι μόνο αν κάποιος πήρε ή δεν πήρε μόρια, αλλά αν πιστεύουμε ακόμη ότι η αξία κερδίζεται με προσπάθεια και ότι οι κανόνες έχουν νόημα ακριβώς επειδή ισχύουν για όλους. Τα παιδιά που μεγαλώνουν βλέποντας τις παρακάμψεις ως φυσιολογικές δεν θα γίνουν πιο έξυπνα. Θα γίνουν απλώς πιο δύσπιστα, αν όχι και πιο τεμπέλικα, ενώ εκείνοι που μόχθησαν ενδεχομένως να έχουν την τύχη του πρωταγωνιστή της ταινίας του 1981 «Μάθε παιδί μου γράμματα».
* Ο Παναγιώτης Λάμψιας είναι δημοσιογράφος-αρθρογράφος στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
- Διαφήμιση -