Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Βουλευτές ή ρόμπες;

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 9 λεπτά

Άρθρο του Ι.Κ.Πρετεντέρη

Έχω μια απορία την οποία θεωρώ εύλογη. Ας υποθέσουμε ότι στη Βουλή μιας χώρας εξελίσσεται μια ψηφοφορία κορυφαίας εθνικής σημασίας.

Όπως είναι φυσιολογικό, τα διάφορα κόμματα παίρνουν συγκεκριμένη θέση για την ψηφοφορία αυτή. Υπάρχουν όμως και βουλευτές που αντιμετωπίζουν ισχυρό πρόβλημα συνείδησης με τη θέση των κομμάτων τους.

Έτσι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη στιγμή της ψηφοφορίας εκφράζουν εμπράκτως τη φωνή της συνείδησής τους.

Έως εδώ κανένα πρόβλημα. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να επιλέγει ανάμεσα στην κομματική νομιμότητα και τη συνείδησή του.

Μόνο που (στην προκειμένη περίπτωση) επιλέγοντας το δεύτερο, αποκηρύσσουν το πρώτο. Άρα, οι βουλευτές θέτουν τον εαυτό τους εκτός μιας κομματικής νομιμότητας την οποία για λόγους συνείδησης δεν μπορούν να υπηρετήσουν. Με γεια τους, με χαρά τους.

Ούτε αυτό είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα προκύπτει αν οι άνθρωποι που ακολούθησαν τη συνείδησή τους ζητούν ή επιθυμούν ή προσδοκούν να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στο κόμμα που αποκήρυξαν.

Κι εκεί ακριβώς επικεντρώνεται η απορία μου.

Πώς είναι δυνατόν να επιστρέψουν σε ένα κόμμα το οποίο σε κορυφαία ζητήματα πολιτεύεται τόσο αντίθετα με τη συνείδησή τους;

Πώς γίνεται να συνυπάρξουν αύριο με βουλευτές που έχοντας ίσως λιγότερο ευαίσθητες συνειδήσεις επέλεξαν την κομματική νομιμότητα;

Πώς ξαφνικά θα πάψουν να ακούν τη φωνή της συνείδησής τους μόλις γυρίσουν στο μαντρί;

Θα πάθει η συνείδηση αφωνία ή μήπως θα την ακούν επιλεκτικά με αποτέλεσμα Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή να φεύγουν από το κόμμα και Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο να γυρίζουν;

Είμαι βέβαιος ότι άνθρωποι με τόσο υψηλή την αίσθηση της συνείδησης αποκλείεται να ψάχνουν για κορόιδα. Να ψάχνουν, δηλαδή, για κάποιους που θα ψηφίζουν υπέρ της χώρας ενώ εκείνοι θα κάνουν τη φιγούρα τους υπέρ του λαού.

Γι’ αυτόν τον λόγο θέλω να πιστεύω πως ούτε περνάει από το μυαλό τους να επιστρέψουν.

Εκτός αν παραδέχονται ότι έσφαλαν… Αλλά αν δεν το παραδέχονται, τότε είναι προφανές ότι οι άνθρωποι έκαναν μια κορυφαία πολιτική επιλογή, μια πράξη υψηλής αυτογνωσίας και αποκλείεται να αρνηθούν τον εαυτό τους γυρίζοντας πίσω.

Διότι η άλλη άποψη είναι ότι νόμιζαν πως θα κάνουν τζάμπα το κομμάτι τους. Ότι εντελώς αζημίως θα μαζέψουν στο όνομα της συνείδησης τα σταυρουλάκια τους. Κι ότι αφού τα μαζέψουν, θα γυρίσουν εκεί όπου υπάρχουν οι ψήφοι. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Αυτήν την εκδοχή δεν την πιστεύω. Διότι τότε δεν θα ήταν βουλευτές αλλά ρόμπες. Κι ελπίζω ότι στο ελληνικό Κοινοβούλιο δεν κυκλοφορούν ρόμπες – ούτε κουμπωμένες ούτε ξεκούμπωτες

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο