ΛΟΥΚΙΑ ΜΑΣΤΡΟΠΕΡΟΥ: Η κτηνοτροφία της Φωκίδας σε κρίσιμο σημείο – Ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για τη θερινή βόσκηση

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

Η παρατεταμένη εφαρμογή περιορισμών στη βόσκηση και στη μετακίνηση αιγοπροβάτων προς θερινούς βοσκότοπους έχει οδηγήσει εκατοντάδες κτηνοτρόφους σε αδιέξοδο, χωρίς μέχρι σήμερα η κυβέρνηση να έχει παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης των συνεπειών.

Πρόκειται για ένα ζήτημα που δεν είναι μόνο παραγωγικό και οικονομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό, καθώς επηρεάζει άμεσα τη βιωσιμότητα της κτηνοτροφίας, τη διατήρηση της παραγωγικής δραστηριότητας και τελικά την ίδια την επιβίωση των ορεινών περιοχών της χώρας.

Στη Φωκίδα, έναν νομό με ισχυρή κτηνοτροφική παράδοση και σημαντική συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην τοπική οικονομία, η κατάσταση προκαλεί έντονη ανησυχία. Η αδυναμία αξιοποίησης των θερινών βοσκοτόπων αυξάνει δραματικά το κόστος εκτροφής, επιβαρύνει το εισόδημα των παραγωγών και θέτει υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα πολλών κτηνοτροφικών μονάδων, σε μια περίοδο που ο πρωτογενής τομέας δοκιμάζεται ήδη από το υψηλό κόστος παραγωγής και τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης.

Η προστασία του ζωικού κεφαλαίου και η αντιμετώπιση της νόσου της ευλογιάς αποτελούν αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Ωστόσο, τα μέτρα που λαμβάνονται οφείλουν να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένα, αναλογικά και προσαρμοσμένα στα πραγματικά επιδημιολογικά δεδομένα κάθε περιοχής. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο περιοχές με πρόσφατες εστίες και περιοχές όπου δεν έχουν καταγραφεί κρούσματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι περιορισμοί στη βόσκηση οδηγούν σε δραματική αύξηση του κόστους παραγωγής, καθώς οι κτηνοτρόφοι αναγκάζονται να καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες των ζώων αποκλειστικά με αγοραζόμενες ζωοτροφές, ενώ παράλληλα επηρεάζονται η ευζωία, η υγεία και η παραγωγικότητά τους. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και το ενδεχόμενο αρνητικών επιπτώσεων στην παραγωγή γάλακτος που προορίζεται για προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης, με κυριότερο τη Φέτα ΠΟΠ, η οποία συνδέεται άρρηκτα με την παραδοσιακή εκτατική κτηνοτροφία και τη βόσκηση στη φυσική χλωρίδα της ελληνικής υπαίθρου.

Παράλληλα, η παρατεταμένη απουσία βόσκησης ενδέχεται να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η εκτατική αιγοπροβατοτροφία συμβάλλει διαχρονικά στη διαχείριση των ορεινών οικοσυστημάτων, στον περιορισμό της εύφλεκτης βλάστησης και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας. Ειδικά σε έναν ορεινό νομό όπως η Φωκίδα, η εγκατάλειψη των βοσκοτόπων μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση καύσιμης ύλης και σε αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης και εξάπλωσης πυρκαγιών.

Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει με πλήρη διαφάνεια την επιστημονική και επιδημιολογική τεκμηρίωση στην οποία βασίζονται οι αποφάσεις για τη διατήρηση των απαγορευμένων ζωνών, καθώς και τις σχετικές εκτιμήσεις κινδύνου που δικαιολογούν τους υφιστάμενους περιορισμούς. Επίσης, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων οφείλει να αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα που παρέχει το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο και ειδικότερα ο Κανονισμός (ΕΕ) 2020/687, διεκδικώντας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ειδικές ρυθμίσεις ή παρεκκλίσεις που θα επιτρέψουν, υπό αυστηρές προϋποθέσεις βιοασφάλειας, τη βόσκηση και τη μετακίνηση των κοπαδιών προς θερινούς βοσκότοπους.

Η στήριξη της ελληνικής κτηνοτροφίας δεν μπορεί να περιορίζεται σε διαπιστώσεις. Απαιτούνται άμεσες πρωτοβουλίες, ουσιαστικός διάλογος με τους παραγωγούς και στοχευμένα μέτρα οικονομικής ενίσχυσης, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και να διατηρηθεί ζωντανός ο παραγωγικός ιστός της ελληνικής υπαίθρου.

Η Φωκίδα δεν μπορεί να αφεθεί μόνη της απέναντι σε αυτή την κρίση. Οι κτηνοτρόφοι του νομού μας αξίζουν τεκμηριωμένες αποφάσεις, έμπρακτη στήριξη και άμεσες λύσεις που θα διασφαλίσουν τη συνέχιση της παραγωγικής τους δραστηριότητας και το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου.

Λουκία Μαστροπέρρου