Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Ο “Παρνασσός”, με τα 157 χρόνια ζωής, αναγεννάται – Πρώτη γυναίκα μέλος του η Στέλλα Πριόβολου

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 6 λεπτά

Της Μαργαρίτας Πουρνάρα *

Ήταν από τα ανέκδοτα της σχολικής μας παρέας: ένας συμμαθητής που σκόπευε να γίνει σολίστ της κιθάρας ανακοίνωσε με πολύ σπουδαίο ύφος πως θα έδινε ρεσιτάλ στον «Παρνασσό». «Δεν περιμένεις να καλοκαιριάσει λίγο, θα πουντιάσεις εκεί πάνω, τώρα είναι μόνο για σκι», του είπαν οι υπόλοιποι. Και αν αυτό συνέβη πριν από 30 χρόνια, φανταστείτε δυστυχώς το μέγεθος της άγνοιας που υπάρχει σήμερα για τον πιο ιστορικό πολιτιστικό σύλλογο της χώρας που έκλεισε 157 χρόνια ζωής. Είναι τόσο κρίμα αν σκεφτεί κανείς ότι η ίδρυσή του το 1865 έγινε από τέσσερα νεότατα αδέλφια, παιδιά του νομισματολόγου Παύλου Λάμπρου. Στόχος τους ήταν τότε να θεσμοθετήσουν έναν πολιτιστικό σύλλογο που θα επιμόρφωνε και θα ενίσχυε την ιστορική συνείδηση του λαού που μόλις είχε απελευθερωθεί, ώστε να πραγματοποιήσει τη Μεγάλη Ιδέα.

Μαθητές της Σχολής του «Παρνασσού» για τα άπορα παιδιά

-- Διαφήμιση --

Έκτοτε ο «Παρνασσός» έγινε το ορόσημο της πολιτιστικής ζωής από κάθε άποψη. Εκεί πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες εικαστικές εκθέσεις της Αθήνας, φιλολογικές και αρχαιολογικές διαλέξεις, χοροί, αλλά και έγινε και μια νυχτερινή σχολή για τα άπορα εργαζόμενα παιδιά. Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι υπήρξε επί της ουσίας η πρώτη Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών της Ελλάδας ώσπου ο Πάγκαλος ίδρυσε τον ομώνυμο θεσμό το 1926. Στις σάλες του συναντιούνταν προσωπικότητες του πνεύματος, πολιτικοί, διπλωμάτες, στρατιωτικοί. Σπουδαίες μορφές από το εξωτερικό πέρασαν το κατώφλι για ομιλίες, όπως ο Πιερ ντε Κουμπερτέν ή ο Αρθουρ Εβανς της Κνωσού, αλλά είχε και διάσημα μέλη όπως ο Τσώρτσιλ και ο Κλεμανσό.

Και μετά; Όπως κάθε ιστορικός θεσμός πάλεψε να βρει μια καινούργια θέση στην Ελλάδα που άλλαζε, και ιδιαίτερα από τη μεταπολίτευση και μετά αναζητούσε την ταύτιση με το «νέο» διότι το παλαιό φάνταζε συντηρητικό στα μάτια των ανθρώπων. Σημασία έχει πως τον τελευταίο καιρό γίνεται μια συστηματική προσπάθεια από τον νυν πρόεδρο Βασίλη Κωνσταντινόπουλο του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και τον γενικό γραμματέα Γεράσιμο Φωκά, που έχει υπηρετήσει από διάφορες θέσεις τον ελληνικό τουρισμό και όχι μόνον, να ανανεωθεί ο Παρνασσός προσελκύοντας νέα μέλη αλλά και να αυξήσει την ακτινοβολία του στην ελληνική κοινωνία.

  Οι αδελφοί Λάμπρου και κάποιοι εκ των ιδρυτών του «Παρνασσού»

«Ας το θέσουμε ως εξής», λέει ο κ. Φωκάς που μας ξενάγησε στο ωραίο κτίριο της πλατείας Καρύτση. «Θέλουμε να βγούμε από το αραχνιασμένο μας καβούκι και για να προχωρήσουμε κάναμε ήδη αρκετές αλλαγές». Η μεγαλύτερη είναι ότι μπορούν πλέον να γραφτούν και γυναίκες στον Σύλλογο, ο οποίος λόγω μιας ερμηνείας του καταστατικού του 1925 επέτρεπε μόνον την ιδιότητα του επίτιμου μέλους. Η πρώτη που ενεγράφη ήδη είναι η ομότιμη καθηγήτρια Λατινικής Φιλολογίας Στέλλα Πριόβολου.

“Ο ιστορικός Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός”, δήλωσε η Στέλλα Πριόβολου “έσπασε το φράγμα της ανδροκρατίας!!!  Τα μέλη της  διοίκησής του, την Ημέρα Γιορτής της Γυναίκας έλαβαν την απόφαση να συμπεριλαμβάνουν στα τακτικά μέλη γυναίκες, ενώ μέχρι σήμερα δεν επιτρεπόταν. Με συγκίνησε πολύ η ομόφωνη απόφασή τους να ανακηρύξουν συμβολικά εμένα, ως πρώτη γυναίκα τακτικό μέλος του ιστορικού αυτού Συλλόγου”.

Παράλληλα, ο Παρνασσός ανέθεσε σε ορισμένους δραστήριους ανθρώπους της ελληνικής περιφέρειας να πάρουν τον ρόλο του πρεσβευτή και να κάνουν εκδηλώσεις στον τόπο τους υπό την αιγίδα τους.

Βέβαια, όπως εξηγεί ο κ. Φωκάς, συνεχίζονται και οι διαλέξεις κάθε Τετάρτη στις 6 μ.μ. στο λεγόμενο «Ανοιχτό Πανεπιστήμιο» με μαθήματα ελεύθερης εισόδου και ποικίλη θεματική.

Στο πλαίσιο της εξωστρέφειας έχουν αρχίσει και συνεργασίες με πολλούς φορείς από τον 9.84 και την ΕΡΤ ώς την Ολυμπιακή Επιτροπή. Ο Παρνασσός έχει σπουδαία αντικείμενα ως προίκα από το παρελθόν, ανάμεσα σε αυτά τη βιβλιοθήκη του και μια πολύ καλή συλλογή έργων τέχνης που σχηματίστηκε καθώς οι ζωγράφοι που εξέθεταν εκεί άφηναν δημιουργίες τους ως δωρεές. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο από όλα ήταν η θαυμάσια αίθουσα εκθέσεων με φυσικό φωτισμό από την οροφή, που είναι ένα κρυφό διαμαντάκι στο κέντρο της πόλης και που δεν το ξέρει κανείς.

Τώρα λοιπόν που άλλο ένα ανδρικό κάστρο άνοιξε τις πόρτες του, καλό θα ήταν να συμβάλουμε και εμείς στην αναγέννηση, προτείνω στις φίλες της στήλης! Το ιστορικό «καβούκι» του Παρνασσού περιμένει εν γένει καινούργιους ενοίκους, ανθρώπους που να σέβονται την ιστορία του και όρεξη να κάνουν πράγματα. Και αν όχι εμείς, τότε ποιος;

*Η Μαργαρίτα Πουρνάρα είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, απ΄ όπου και το άρθρο

- Διαφήμιση -

Subscribe to our newsletter
Subscribe to our newsletter

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο