Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ : Ο νεοφιλελευθερισμός στα συντρίμμια

Του Γιάννη Κοτόφωλου *

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

Η πανδημία δεν ανέτρεψε μόνο τα οικονομικά δεδομένα, άλλαξε και τις σκέψεις για την πολιτική. Η παταγώδης αποτυχία που σημείωσαν οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία στην πανδημία, οι δύο χώρες που αποτελούν τη Μέκκα του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού και ευαγγελίζονται τη μοναδικότητα του ιδιωτικού τομέα, έθεσε σε μεγάλη αμφισβήτηση τις ιδεοληπτικές μονομέρειες της οικονομικής πολιτικής παγκοσμίως.

Η εξέλιξη των πραγμάτων, κατέδειξε ότι ο άνθρωπος, ο πολίτης, η κοινωνία, δεν ήταν στην απόλυτη προτεραιότητα της πολιτικής τάξης. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς τα αλλεπάλληλα ρεκόρ θανάτων και κρουσμάτων που είχε το αγγλο-σαξωνικό σύστημα; Τις ανεκδιήγητες αδυναμίες πρόβλεψης και προστασίας των πολιτών ή τη δραματική επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία; Είναι τυχαίο άραγε;

-- Διαφήμιση --

Είναι τυχαίο ότι οι δύο μεγαλύτερες χώρες, οι οποίες επικαλούνταν με κάθε τρόπο την αυξημένη ικανότητα και την ποιότητα των ιδιωτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες (στην υγεία, την ασφάλιση, την πολιτική προστασία κ.ο.κ.), αποκαλύφθηκαν εντελώς γυμνές στην κρίση της πανδημίας;

Είναι τυχαίο ότι οι δύο αυτές χώρες, οι οποίες αποδόμησαν το κράτος πρόνοιας, βιώνουν σήμερα τη μεγαλύτερη απώλεια ισχύος, κύρους και επιρροής στον υπόλοιπο κόσμο; Προφανώς όχι.

Είναι φανερό, ότι η πολιτική δεν μπορεί να βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τα συμφέροντα της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Θα το πληρώσει. Ούτε οικονομία μπορεί να σημαίνει μία άνευ όρων ενίσχυση των αγορών, μία διαρκή φροντίδα για την αποδοτικότητα των ιδιωτικών κεφαλαίων, χωρίς το ενδιαφέρον για το κοινωνικό αντίκρισμα. Για όνομα του θεού!

Είναι κωμικοτραγικό να λες ότι είσαι πλούσια χώρα, επειδή έχεις κεφάλαια στη Wall Street,αλλά δεν έχεις κρεβάτι να σώσεις μία ζωή. Είναι πολιτικά και πολιτισμικά απαράδεκτο.

Η πανδημία είναι μία ακόμη σκληρή αφορμή για να αλλάξουν τα πράγματα. Η πολιτική τάξη θα πρέπει να ξανασκεφθεί το ρόλο και την αποστολή της. Να επανασχεδιάσει τις προτεραιότητες για το μέλλον με άξονα τον πολίτη και το συμφέρον της κοινωνίας.

Περάσαμε την κρίση που ξέσπασε στις οικονομίες μετά το 2008 και αποδείχθηκε ότι οι πολιτικοί δεν κατάλαβαν τίποτε. Πολύ κρίμα. Διότι το κόστος ήταν ανεπανόρθωτο στη συνέχεια, με την κρίση της πανδημίας.

Με τη συνεχιζόμενη ανικανότητα του υφιστάμενου μοντέλου να ανταποκριθεί στις σοβαρότερες προκλήσεις και την προστασία ακόμη της ανθρώπινης ζωής. Διότι, και στις δύο κρίσεις, το πρόβλημα ήταν ένα πολύ βαθύ κραχ, ενός μοντέλου, το οποίο είχε ξεπεράσει τα όρια του.

Με άλλα λόγια, οι δύο κρίσεις κατέδειξαν τη χρεοκοπία ενός συστήματος που δημιουργήθηκε τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια, με την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής. Στη βάση της αρχής ότι οι αγορές, το χρήμα και το ιδιωτικό συμφέρον, ήταν πάνω από όλα και από όλους.

Δεν ήταν το ενδιαφέρον στην ασφάλιση, τη δημόσια υγεία, την προστασία του πολίτη, την πρόνοια και την παιδεία. Όλα αυτά τα δημόσια αγαθά, τα οποία απαξιώθηκαν, μαζί με την αποδυνάμωση του ρόλου του κράτους στην τήρηση των κανόνων ισονομίας. Τι τρομερή ειρωνεία!

Διότι, στα συντρίμμια και των δύο μεγάλων κρίσεων, άπαντες τελικά, μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες και πολυεθνικοί κολοσσοί, ικετευτικά στράφηκαν για να επιβιώσουν στο κράτος…

* Ο Γιάννης Κοτόφωλος είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, με καταγωγή από Δωρίδα

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο