Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης και το ΠΑΣΟΚ

Του Γιάννη Παπαδάτου*

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

 

Του Γιάννη Παπαδάτου*

Φαίνεται ότι η Στοκχόλμη δεν εί­ναι κοντά στο ΠΑΣΟΚ, μόνο, λό­γω του κοινού σοσιαλδημοκρατι­κού παρελθόντος. Αλλά, επειδή, το ομώ­νυμο ψυχολογικό σύνδρομο μπορεί να ερμηνεύσει, αρκετά καλά, τη στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.

Ως γνωστόν, η ονομασία του συνδρόμου της Στοκχόλμης προήλ­θε ύστερα από ομηρεία και επακόλουθη συναισθηματική εξάρτηση υπαλλήλων από ληστές της τράπεζάς τους.

-- Διαφήμιση --

Είναι αλή­θεια, ότι η χρησιμοποίηση του συνδρόμου στην προσπάθεια κατανόησης της πολι­τικής του ΠΑΣΟΚ φαντάζει, ίσως, υπερ­βολική.

Όταν, όμως, όλοι οι ιδεολογικοί και πολιτικοί λόγοι ερμηνείας είναι ατε­λέσφοροι, τότε οι ψυχολογικές ερμηνεί­ες έχουν το ενδιαφέρον τους.

Γιατί, ενώ, το ΠΑΣΟΚ και η κοινοβου­λευτική του έκφραση, ΚΙΝΑΛ, έχει υποστεί ανελέητη συκοφάντηση αρχών και θέσεων με ταυτόχρονη ηθική και πολιτι­κή δολοφονία στελεχών του, αδυνατεί να απαντήσει θαρραλέα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αρνείται, έτσι, να υπερασπιστεί την ιστορία, τον χώρο και την πολιτική του. Ίσως, πριν από την ατυχή διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και του τρίτου Μνημονίου που επέβαλε, να υπήρχαν ελαφρυντικά για τη φιλική ή αμφιθυμική στάση στελεχών του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, μετά τα αποκαλυπτήρια της αντιδημοκρατικής και τυχοδιωκτικής κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε συνέχιση άμεσης ή έμ­μεσης σύμπλευσης μαζί του αποτελεί πο­λιτική αυτοκτονία, αντάξια θυμάτων του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Αξίζει, επί­σης, να σημειώσουμε ότι ο συνεχής χαμαιλεοντισμός του ΑλέξηΤσίπρα δεν αποτελεί ένδειξη ηγετικών ικανοτήτων, αλλά, αντί­θετα, έλλειψη ηγετικής προσωπικότητας ικανής να εκφράσει τον χώρο του Δημο­κρατικού Σοσιαλισμού και της Αριστεράς.

Είναι αλήθεια, ότι οι θιασώτες της συ­νεργασίας και της σύμπλευσης με τονΣΥΡΙΖΑ έχουν αναδιπλωθεί. Όμως, η κε­ντρική επιλογή των ίσων αποστάσεων είναι λανθασμένη, γιατί μοιραία εγκλω­βίζεται στο ψευτοδίλημμα της επιλογής μεταξύ συντηρητικής και προοδευτικής παράταξης, αγνοώντας την κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμα, η αποδοχή των ίσων αποστά­σεων είναι δώρο εξ ουρανού στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί, στην ουσία, προϋποθέτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με κριτήριο την ευκαιριακή ψη­φοθηρική του μεγέθυνση απέκτησε ιστο­ρικό μέγεθος, αντικαθιστώντας το ΠΑ­ΣΟΚ ως πρωταγωνιστή της δημοκρατι­κής παράταξης.

Ξεχνούν, όμως, οι ριψάσπιδες, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ευκαι­ριακός, τυχοδιωκτικός, πολιτικός φορέ­ας, αλλά αποτελεί γνήσιο συνεχιστή των εθνικών απελευθερωτικών αγώνων του Ελευθερίου Βενιζέλου και των κοινωνι­κών κατακτήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το ΠΑΣΟΚ, με τους αγώνες χιλιά­δων στελεχών και μελών του, κατέκτησετο δικαίωμα να εκφράζει αυθεντικά τον δημοκρατικό και σοσιαλιστικό χώρο στη χώρα μας. Η δε ιστορική του πορεία και ιδεολογική του ταυτότητα δεν είναι έρ­μαιο των καιρών και δεν εξαρτάται από τους άλλους. Ούτε έχει, προφανώς, ανά­γκη την ουδετερότητα των ίσων αποστάσεων των ηττημένων.

Εάν η σαγήνη του συνδρόμου της Στοκχόλμης μειωθεί, τότε θα γίνει αντιληπτό, ότι ο βασιλιάς είναι γυ­μνός. Η δε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα υλοποι­ήσει την ιστορική της υποχρέωση να καταδείξει τη γύμνια του, υπενθυμίζοντας ότι ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός, ακόμη και με κυβερνητική θητεία, δεν διαμορ­φώνει νέο πολιτικό περιβάλλον. Αλλά μοι­ραία εξανεμίζεται, σαν τις ακρίδες, στους ανέμους της Ιστορίας.

* Ο Γιάννης Παπαδάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -