Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Η παρέα του Ντράγκι, του Γιούνκερ και του Τούσκ

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά

Του  Γιάννη  Κοτόφωλου *

Συνοψίζοντας
γύρω από το πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη, μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι
υπάρχουν πλέον τρία πρόσωπα στην κορυφή της ευρωπαϊκής πυραμίδας, τα οποία
μεταδίδουν κάποια αισιόδοξα μηνύματα για την πορεία και το μέλλον της
ενοποίησης.

Το πρώτο
είναι ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος είναι ο πρώτος
εκλεγμένος από το Ευρωκοινοβούλιο πρόεδρος και αυτό έχει την σημασία του.

Το δεύτερο
είναι ο δυναμικός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Μάριο Ντράγκι,
ο οποίος σώζει πάντα την παρτίδα την τελευταία στιγμή.  Και το τρίτο είναι ο νέος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου, ο Πολωνός Ντόναλντ Τούσκ, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον Βαν
Ρομπάι.

Η επιλογή
του Πολωνού ηγέτη κ. Τούσκ είναι αναμφίβολα σημαντική, αλλά περισσότερο- έως τη
στιγμή τούτη- με τη διάσταση του πολιτικού συμβολισμού.

Η Πολωνία
είναι μία από τις μεγαλύτερες πληθυσμιακά χώρες στην Ευρώπη, ανήκε στο πρώην
ανατολικό μπλοκ και ακόμη δεν έχει ενταχθεί στο ευρώ, που όμως είναι βασικός
της στόχος. Η Πολωνία, επίσης, είναι μία χώρα που δεν εντάσσεται ούτε στην
ομάδα του Βορρά ούτε στην ομάδα του Νότου, βρίσκεται στον κύκλο του υψηλού
οικονομικού ενδιαφέροντος της Γερμανίας, αλλά η ίδια είναι πάντα επιφυλακτική
απέναντί στους Γερμανούς, για ιστορικά επώδυνους λόγους.

Οι δύο
πρώτοι της παρέας, ωστόσο, είναι αυτοί που τούτη την ώρα  έχουν τον ουσιαστικότερο ρόλο για την
οικονομία. Διότι  και οι δύο μπορεί να
συμβάλλουν, με την πολιτική τους στάση – και μέσα από τις δύο ξεχωριστές
κορυφαίες θέσεις που υπηρετούν – στην πολυπόθητη οικονομική ανάκαμψη και την
έξοδο της Ευρώπης από την κρίση.

Με την
επισήμανση ότι πρέπει απαραιτήτως να κινητοποιήσουν  τις πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες έχουν όλους τους
μοχλούς των μεγάλων αποφάσεων στα χέρια τους, για να μπορέσουν να ξεκολλήσουν τις
ευρωπαϊκές οικονομίες από την λιτότητα, τον αποπληθωρισμό και το τέλμα.

Αυτό βεβαίως
σημαίνει, ότι ο Γιούνκερ, ο Ντράγκι και άλλοι πολιτικοί ηγέτες, χωρίς να
θυσιάζουν την σταθερότητα της Ευρωζώνης, θα πρέπει να πείσουν τους Γερμανούς να
βάλλουν επιτέλους νερό στο κρασί τους.

Δεν υπάρχουν
πλέον μεγάλα περιθώρια χρόνου. Με τη δογματική και εθνικο-κεντρική οικονομική
τους αντίληψη, φαλκιδεύουν την ίδια την ουσία, την συνοχή και την προοπτική του
ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Υπό το
πρίσμα αυτό, λοιπόν, είναι αισιόδοξο και ενθαρρυντικό ότι οι κ. Ολάντ και
Ρέντσι ξεκίνησαν έναν ανοικτό διάλογο για τα δημοσιονομικά και την οικονομική ανάπτυξη
με την κ. Μέρκελ. Διότι εάν δεν σπάσεις και αβγά, πράγματι δεν μπορείς να
κάνεις ομελέτα.

Στο ίδιο
μήκος κύματος κινείται άλλωστε ο Μάριο Ντράγκι, κόντρα στις αντιρρήσεις και τις
εμμονές των Γερμανών για την πιστωτική και νομισματική πολιτική. Έχοντας πιάσει
το αγωνιώδες μήνυμα των οικονομιών  και
τα ρήγματα που άρχισαν να σημειώνονται στις κοινωνίες της Ευρώπης,
δραστηριοποιείται αποφασιστικά και αναπληρώνει έως ένα βαθμό την ανεπάρκεια της
πολιτικής και την έλλειψη δυναμικής που παρατηρείται όλα τα τελευταία χρόνια
απέναντι στην κρίση.

Η πολύ
πρόσφατη απόφαση, να ρίξει στις οικονομίες της Ευρώπης ένα τρισεκατομμύριο ευρώ
(που δεν είναι η μόνη μεγάλη του κίνηση), θα βοηθήσει σημαντικά στην τόνωση της
αγοράς και της ζήτησης. Ο κεντρικός τραπεζίτης αποδεικνύεται πολύ πιο οξυδερκής
πολιτικά, από πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες!

Αλλά αυτό
δεν αρκεί. Δεν αρκεί από μόνος του ο Ντράγκι, να γυρίσει το παιγνίδι. Για να
ξαναμπεί η Ευρώπη σε ρυθμούς ανάπτυξης, χρειάζονται γενναίες πολιτικές αποφάσεις.

Από μόνος του
δεν αρκεί για κάτι τέτοιο ούτε και ο Γιούνκερ, ο οποίος πράγματι, ωστόσο, ενσαρκώνει
την ελπίδα ότι θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση.

Ο Γιούνκερ
θεωρείται ένας κατ εξοχήν φιλοευρωπαιστής πολιτικός, ο οποίος δεν έχει τονίσει
μία μόνο φορά ότι η προτεραιότητα της Ευρώπης πρέπει να είναι ο πολίτης να έχει
δουλειά, εργασία!

Η
προσωπικότητα του Γιούνκερ και το γεγονός ότι αυτός είναι ο εκλεγμένος και όχι
ο διορισμένος πρόεδρος της Κομισιόν, προσδίδει παράλληλα πολύ μεγαλύτερη δύναμη
στις κινήσεις του και άλλη πολιτική διάσταση στον κεντρικό του ρόλο.  

 * Ο Γιάννης Κοτόφωλος είναι
δημοσιογράφος στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με καταγωγή από την Δωρίδα

 

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο