Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Ο διαχωρισμός της Ευρώπης

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά

Του
Γιάννη Κοτόφωλου
*

Οι
ευρωεκλογές του Μαΐου, αποτελούν την
αρχή ενός κύκλου αναδιάταξης δυνάμεων
και θεσμικών μεταρρυθμίσεων στην Ευρώπη,
εκτός -και πέρα- από τα ίδια τα εκλογικά
αποτελέσματα και το πώς αυτά θα αποτυπωθούν
στον ευρωπαϊκό πολιτικό χάρτη.

Εκτός
δηλαδή από τη δύναμη που θα καταγράψουν
οι κάλπες για την κεντροαριστερά, την
κεντροδεξιά ή ακόμη και για τις
αντιευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις, η
αναφορά πρέπει να γίνεται και στο ρόλο
του Ευρωκοινοβουλίου στη συνέχεια, στις
αλλαγές ενδεχομένως στα κέντρα λήψης
των αποφάσεων, αλλά και στην ανάγκη
δημοκρατικής νομιμοποίησης όλων αυτών
των αποφάσεων που λαμβάνονται από τις
πολιτικές ηγεσίες σε διακυβερνητικό
επίπεδο και επηρεάζουν τις ζωές σχεδόν
πεντακοσίων εκατομμυρίων.

Η
ίδια η συμμετοχή ή η αποχή των Ευρωπαίων
από τις κάλπες του Μαΐου, είναι πράγματι
ένα σοβαρό πολιτικό ζήτημα, το οποίο
αφορά την αντιπροσωπευτικότητα του
εγχειρήματος της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά
και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των
αυριανών μεγάλων εξελίξεων.

Η
ενοποίηση της Ευρώπης, το επισημαίναμε
πάλι ότι, είναι ένα τρένο το οποίο έχει
ξεκινήσει και πολύ δύσκολα θα γυρίσει
πίσω, με δεδομένο ότι η τραπεζική, η
δημοσιονομική, η οικονομική και πολιτική
ένωση αποτελούν προϋποθέσεις για να
επιβιώσει η Ευρώπη ως γεωπολιτική δύναμη
στην παγκοσμιοποίηση.

Αυτή
η πορεία, λοιπόν, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί
επιτυχώς χωρίς τη συναίνεση της
πλειοψηφίας των λαών της Ευρώπης.

Η
προοπτική επίσης του Ευρωκοινοβουλίου,
η δύναμη και ο ρόλος του στις αποφάσεις
των ηγεσιών και κυρίως η δομή του τα
επόμενα χρόνια, είναι ένα άλλο κρίσιμο
θέμα.

Διότι,
εκτός απροόπτου έτσι όπως εξελίσσονται
τα πράγματα, φαίνεται ότι η Ευρώπη, σε
ελάχιστα χρόνια, θα χωριστεί στα δύο.
Στις χώρες της Ευρωζώνης και στις άλλες,
τις υπόλοιπες χώρες-απλά μέλη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η
ζώνη του ενιαίου νομίσματος, δηλαδή του
ευρώ, νομοτελειακά θα αποτελέσει έναν
διαφορετικό πυρήνα. Είναι φύσει αδύνατο
να συναποφασίζουν οι 28 χώρες για τα 18
μέλη του ευρώ, τα οποία κινούνται με
άλλες ταχύτητες ενοποίησης, και τα οποία
έχουν διαφορετικά συμφέροντα στη βάση
ενός ενιαίου νομίσματος.

Για
τον ίδιο λόγο επίσης δεν προκύπτει καμία
υποχρέωση για τις 18 χώρες να λογοδοτούν
στο σύνολο των 28 χωρών. Η δομή της Ευρώπης
θα αλλάξει!

Προφανώς,
λοιπόν, σε κάποια φάση, μέσα στη προσεχή
πενταετία, η αλλαγή αυτή θα μεταφραστεί
και σε μία μεταρρύθμιση του Ευρωκοινοβουλίου.
Ίσως να μιλάμε τότε και για δύο διαφορετικά
σώματα αντιπροσώπων…

Με
βάση όλα τα παραπάνω, πολύ σοβαρά και
κρίσιμα πολιτικά ζητήματα που αφορούν
στο μέλλον της Ευρώπης, παρουσιάζει
επίσης ξεχωριστό ενδιαφέρον να δούμε
πως θα εκφραστούν οι ψηφοφόροι του Μαΐου
στις ευρωπαϊκές κάλπες, ποια δηλαδή
κριτήρια θα προτάξουν κατά κύριο λόγο.

Θα
λειτουργήσουν κατά βάση εκφράζοντας
με την επιλογή τους μια γενικευμένη
δυσαρέσκεια για τα προβλήματα της
οικονομικής κρίσης και τα θέματα της
εσωτερικής πολιτικής διαμάχης ή θα
σταθούν στην κάλπη λαμβάνοντας υπόψη
και την προοπτική της Ενωμένης Ευρώπης,
τη θέση και την επιβίωση των μικρότερων
χωρών-μελών μέσα σε αυτό τον κυκεώνα
των παγκόσμιων ανακατατάξεων;

Ζήτημα
πολύ σημαντικό και καθοριστικό για τη
συνέχεια, τη δομή και την πορεία της
ενοποίησης.

* Ο
Γιάννης Κοτόφωλος είναι δημοσιογράφος
στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με καταγωγή από την
Δωρίδα

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο