Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

Το Τουρκικό σχέδιο για το μειονοτικό σε Θράκη, Δωδεκάνησα και Κύπρο

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά


Του
ΘΑΝΑΣΗ  ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ *

Προκαλεί όχι μόνο δυσάρεστη έκπληξη, αλλά εξαιρετικά
μελαγχολικές σκέψεις, η αδρανής συμπεριφορά της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας
διαχρονικά, απέναντι στο ολοκληρωμένο σχέδιο του βαθέως τουρκικού κράτους να
χρησιμοποιήσει τους μουσουλμάνους έλληνες πολίτες ως όχημα για έγερση
μειονοτικών ζητημάτων στον ελλαδικό χώρο. 
Είναι γνωστή η επιμονή με την οποία επιχειρείται η υλοποίηση του σχεδίου
αυτού, στο χώρο της Θράκης.

Τα τελευταία δύο τρία χρόνια, έχει μπει στο στόχαστρο
κι ο χώρος της Δωδεκανήσου.  Το
επικίνδυνο είναι ότι δεν έχει συγκεντρώσει τη δέουσα προσοχή και επεξεργασία,
εκ μέρους της ελληνικής πλευράς.

Πριν μερικές ημέρες, ο Τούρκος ΥΠ.ΕΞ  Νταβούτογλου, για πρώτη φορά με ολοκληρωμένη
παρέμβασή του , έθεσε θέμα τουρκικής μειονότητας στη Ρόδο σ’ ένα εξαιρετικά
υψηλό επίπεδο, όπως είναι το βήμα της Ισλαμικής Διάσκεψης. 

Για όσους γνωρίζουν δεν ήταν  κεραυνός εν αιθρία. 

Είναι συνέχεια της επιχειρηματολογίας, που προωθούν
τελευταία οι Τούρκοι :

  • Περί
    κυριαρχικών δικαιωμάτων του τουρκοκυπριακού τομέα στις θαλάσσιες περιοχές
    της  Κύπρου
  • Περί
    Καστελορίζου που ανήκει στη Μεσόγειο και όχι στο Αιγαίο και άρα δεν μπορεί
    να έχει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ
  • Περί μικρών
    νησιών στο Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα, που λόγω του μικρού αριθμού κατοίκων
    δεν έχουν πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα.

Είναι ολοφάνερο ότι στόχος των τουρκικών επιδιώξεων
είναι η αναγνώριση των μουσουλμάνων της Δωδεκανήσου ως επισήμου εθνικής τουρκικής
μειονότητας.  Δεν είναι τυχαίο ότι
σύμφωνα με πληροφορίες αρμοδίων διπλωματικών αρχών, ο κ. Νταβούτογλου δεν
περιορίστηκε σε μια απλή αναφορά στα πλαίσια της ομιλίας του στην Ισλαμική
Διάσκεψη.
Κατέθεσε
συνοδευτικά έγγραφα – παραποιημένα κατά μία έννοια – περί τουρκικών τοπωνυμίων
σε Ρόδο και Κω. 

Γνωρίζουν πολύ καλά στην Άγκυρα, ότι οι μουσουλμάνοι
της Ρόδου δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να αποτελέσουν αναγνωρισμένη
μειονότητα, με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

Είναι προφανώς
σε γνώση τους ότι η περιοχή της Δωδεκανήσου ήτο υπό ιταλική κατοχή και είχε
αναγνωριστεί ως τμήμα της Ιταλίας με βάση την ίδια Συνθήκη του ’23.  Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος, που δεν
προβλεπόταν τότε, ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Τουρκίας και Δωδεκανήσου.  Γι’ αυτό και στην ίδια Συνθήκη, υπήρχε η
πρόνοια της καταβολής αποζημιώσεων εκ μέρους της Τουρκίας, στους Δωδεκανησίους
που επέλεξαν συνειδητά να παραμείνουν στα νησιά και να μην μετοικήσουν. 

Παρ’ όλα αυτά αποτολμούν ένα τόσο μεγάλης σημασίας
εγχείρημα, ελπίζοντας στην άγνοια, την αδράνεια και τις αργυρώνητες συμμαχίες.  

Αποτολμούν επίσης την τυποποίηση γεωγραφικών ονομάτων
(τοπωνύμια χωριών και περιοχών) σε Θράκη, Δωδεκάνησα και Κύπρο, αν και
γνωρίζουν ότι αυτό δεν αποτελεί δικαίωμα οποιασδήποτε μειονότητας.  Αναγνωρισμένης ή μη.

Τούτων δοθέντων προκάλεσε αλγεινή εντύπωση, η απόφαση
του Εφετείου Θράκης να υιοθετήσει σχετική πρόταση, ώστε να δοθεί και καθαρά
τουρκική ονομασία στο χωριό Οργάνη.   Δηλαδή την ονομασία Αλεντεπέ. Την ώρα μάλιστα
που υπήρχε απ’ την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η μουσουλμανική ονομασία
Χαμιτλί.

Όμως αυτό φαίνεται
ότι δεν αρκούσε για τα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής.  Γι’ αυτό άλλωστε ασκούσε αφόρητες πιέσεις για
την υιοθέτηση και του ονόματος Αλεντεπέ. 
Κι αυτό παρά το γεγονός  ότι δεν
στηριζόταν σε καμία συμβατική ή άλλη υποχρέωση.

Είναι απόφαση τεράστιας σημασίας, που παραλληλίζεται
ακόμα και με την γκρίζα περιοχή των Ιμίων, που επισημοποιήθηκε μετά τις
ολέθριες κινήσεις της τότε ελληνικής κυβέρνησης.

Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι η τουρκική στρατηγική
κινείται με απόλυτη σαφήνεια και συνέπεια στο τρίγωνο, αφελληνισμός συγκεκριμένων
χωριών και περιοχών – εκτουρκισμός μουσουλμάνων – αυτονόμηση και «γκριζάρισμα»
ολόκληρων περιοχών. 

Ως εκ τούτου, είναι απόλυτη και ιστορική η υποχρέωση
και ευθύνη της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας ,να ενεργήσει άμεσα προς όλες τις κατευθύνσεις,
με την ίδια επιμονή και συνέπεια.

Σε πρώτη φάση επιβάλλεται η κωδικοποίηση του νομικού,
συμβατικού και θεσμικού οπλοστασίου, που είναι πλούσιο και επαρκές.

Είναι υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων η ελληνική κυβέρνηση,
να αποκαλύψει και να καταγγείλει   την τουρκική πολιτική, στην Ε.Ε. και κυρίως
στην επιτροπή γεωγραφικών ονομάτων του ΟΗΕ.

Να αναδείξει τη συστηματική παραβίαση των σχετικών
διεθνών συμβάσεων, απ’ τη Τουρκία.

Πρέπει να δοθεί τέλος στη χαλαρότητα και την αδράνεια.
Απ’εδώ και στο εξής η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα στις διεθνείς διασκέψεις,
όπου συζητούνται ανάλογα θέματα.  Ήταν
για παράδειγμα απαράδεκτη από κάθε άποψη, η απουσία της ελληνικής πλευράς στην
προαναφερόμενη Ισλαμική Διάσκεψη, έστω και με παρατηρητή.

Τέλος δεν πρέπει να επαναληφθούν λάθη, σαν αυτό της
έγκρισης της τοποθέτησης του Τούρκου προξένου στη Κομοτηνή , όταν ήταν γνωστό
ότι ο συγκεκριμένος οργίασε επί τρία χρόνια στο Κόσσοβο, για την αυτονομία της
περιοχής.

Αγνόησε προκλητικά τη διεθνή νομιμότητα και  τις σχετικές συμβάσεις ,μόνο και μόνο για να
προωθήσει το σχέδιο της Άγκυρας, για αυτονόμηση της περιοχής.  Επίσης δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητο το
παιχνίδι στη Θράκη ,με τα διαβατήρια και την επανάκτηση ιθαγένειας ,από
εγκάθετους της Άγκυρας, που προσποιούνται τους Έλληνες μουσουλμάνους.

* Ο Θανάσης Λουκόπουλος είναι πολιτικός
συντάκτης, μέλος της ΕΣΗΕΑ, με καταγωγή από την Δωρίδα

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο