Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

- Διαφήμιση -

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙKEΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ για μια Κυβέρνηση κεντροαριστεράς μετά

- Διαφήμιση -

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

Του Θανάση
Λουκόπουλου

Μια προσεκτική ματιά στην
διαχείριση και τα αποτελέσματα των πολλών διαταραγμένων ,ιστορικά, περιόδων της
Ελλάδας, δημιουργεί μελαγχολία και δυσάρεστες σκέψεις.

Δημιουργεί  ωστόσο  και οάσεις αισιοδοξίας, υπό την έννοια ότι την
δεδομένη στιγμή ,η Ελλάδα μπόρεσε να μετατρέψει την οδυνηρή διελκυστίδα στην
οποία είχε περιέλθει , σε ευκαιρία για ένα ποιοτικό άλμα προς το μέλλον.

Δυστυχώς, η διαχείριση της
παρούσας, ιδιαίτερα περίπλοκης φάσης της ελληνικής κρίσης, από τις πολιτικές
δυνάμεις, υπήρξε όχι μόνο κατώτερη των περιστάσεων, αλλά άκρως αντιπαραγωγική
για τις ίδιες.

Ας υποθέσουμε ότι οι ηγεσίες
των πολλών πολιτικών δυνάμεων που ανέδειξαν οι εκλογές της 6ης Μαίου,
ξεκινούν από την ίδια αφετηρία: την υπεράσπιση των συμφερόντων του ΄Εθνους, της
κοινωνίας και της οικονομίας.

Ποιός είναι ο δρόμος που
οδηγεί στην δικαίωση των κομματικών τους επιδιώξεων:

– η προσφυγή σε νέες εκλογές
που θα πολλαπλασιάσει την πολιτική αβεβαιότητα και θα δημιουργήσει συνθήκες
απαξίας και αποστροφής των σκεπτόμενων πολιτών, προς τις μεθόδους και την
επιχειρηματολογία που κατά προσβλητικό τρόπο χρησιμοποιήθηκαν κατά την
διαδικασία των διερευνητικών εντολών, για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα,


– ή η συμφωνία επί μιας
μίνιμουμ εθνικής γραμμής διακυβέρνησης, που όπως αποδείχθηκε ήταν εφικτή, υπό
ορισμένες προϋποθέσεις.

Ειδικά για τις δυνάμεις της
κεντροαριστεράς, ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης αναλόγου περιεχομένου, θα έπρεπε
να βρίσκεται στον πυρήνα των κομματικών επιδιώξεων, καθώς για πρώτη φορά στην
μεταπολιτευτική περίοδο θα αναδεικνύονταν πρωταγωνιστές των εξελίξεων και θα
έβαζαν μια ακλόνητη παρακαταθήκη για το μέλλον. Κι αυτό γιατί θα περνούσε στην
δυνατότητα και ευχέρεια των δικών τους κινήσεων, η οριστική ανατροπή των
γνωστών πολιτικών συσχετισμών, που δημιούργησαν άλλωστε και τα τεράστια
αδιέξοδα της χώρας.

Η ευκαιρία χάθηκε. Ο
απολογισμός, βεβαίως, θα γίνει στο τέλος.

Όμως όλοι, και όχι μόνα τα
κόμματα του δικομματισμού του μεταπολιτευτικού σκηνικού,  πρέπει να γνωρίζουν ότι οι εκλογές της 17ης
Ιουνίου δεν θα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, μ’ αυτές της 6ης Μαίου.

Τα αποκαλυπτήρια των
νεοπαγών κομμάτων, αλλά και των υπολοίπων, θα είναι πλέον ενώπιον ενός
καχύποπτου, υποψιασμένου και έντονα προβληματισμένου εκλογικού κοινού που δεν
θα έχει κανένα πολιτικό και ηθικό δίλλημα, να καταδικάσει θέσεις και
προγράμματα που δεν θα δίνουν συγκεκριμένη προοπτική.

Οι μέρες που μεσολάβησαν από
τις εκλογές της 6ης Μαίου, υπήρξαν εξαιρετικά διδακτικές για
εκατοντάδες χιλιάδες εκλογέων. Μπήκαν στο μικροσκόπιο μέθοδοι και επιχειρήματα
όλων των κομματικών ηγεσιών και κατεγράφη στη συνείδηση των πολιτών ως ένα από
τα πιο αποκαρδιωτικά πολιτικά παιχνίδια, αποφυγής ανάληψης ευθυνών ,απέναντι  στη  πέμπτη κατά σειρά εθνική και κοινωνική κρίση
από την συγκρότηση του ελληνικού κράτους.

Γι’ αυτό όλες οι κομματικές
ηγεσίες θα πρέπει άμεσα –το πολύ εντός επτά ημερών- να συνειδητοποιήσουν το νέο
σκηνικό και τις έντονες ψυχολογικές διεργασίες απόρριψης, που γίνονται σε
μεγάλα κομμάτια του εκλογικού σώματος.

΄Οποια  ηγεσία κάνει το μοιραίο λάθος να υποτιμήσει
τις διεργασίες αυτές, θ’ αντιμετωπίσει την δυσάρεστη έκπληξη στις κάλπες των
εκλογών της 17ης Ιουνίου. Αυτό αφορά και τις ηγεσίες των κομμάτων
της Αριστεράς, που με μια περίεργη αυταρέσκεια, θέλουν να αυτοεξαιρούνται από
τις κορυφαίες ζυμώσεις θεσμικού χαρακτήρα, για τον σχηματισμό κυβέρνησης
εθνικής ευθύνης και κοινωνικής συνοχής. Δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι οι ευθύνες
για τους καταστροφικούς χειρισμούς της προηγούμενης περιόδου, αποδόθηκαν με τον
πιο παραστατικό τρόπο, στις εκλογές της 6ης Μαίου.

Από αύριο θα μπούμε σε μια
άλλη περίοδο ,με πολλές απαιτήσεις, λιγότερη μικροκομματική σκοπιμότητα,
μεγαλύτερη γνώση των ζητημάτων που διακυβεύονται και σαφείς προτάσεις για την
επόμενη ημέρα.

Η προοδευτική, φιλολαϊκή και
εν πολλοίς εθνική εκδοχή του νέου πλαισίου άρσης του αδιεξόδου και δρομολόγησης
της λύσης στην κρίση χρέους, είναι στα χέρια των ηγεσιών των κομμάτων της
Κεντροαριστεράς, συμπεριλαμβανομένης και της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Οι ηγεσίες αυτές θα είναι
υπεύθυνες, αν το τούνελ στο οποίο μπήκαμε οδηγήσει στην συντηρητικοποίηση της
πολιτικής ζωής και των θεσμών. Ήδη τα πρώτα σημάδια τα έχουμε ανάγλυφα στην
πολιτική αντιπαράθεση,  μετά τους ατυχείς
χειρισμούς στην υπόθεση του σχηματισμού κυβέρνησης.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν
ότι η επόμενη μέρα θα απαιτήσει αλλαγή στάσης και αναθεώρηση ορισμένων απόψεων,
που αποτελούν τροχοπέδη στη κοινή δράση και στη συνεννόηση, για μια προγραμματική
κυβερνητική θητεία, που θα συναποφασιστεί.

- Διαφήμιση -

Άμεσες ειδοποιήσεις για τα τελευταία άρθρα μας - στη στιγμή!

- Διαφήμιση -

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο